Het "zorgkader" waar iedereen zijn mond over vol heeft, wat is dat nu effectief?
De praktijk vanuit een school leert ons heel duidelijk dat het "zorgkader" toch niet zonder schoonheidsfoutjes is.
Immers ...
...Een leerling met de diagnose van ASS krijgt in zijn schoolcarrière in het regulier onderwijs de "broodnodige" GON-begeleiding. In de kleuterschool krijgt de leerling 3 jaar, in de lagere school krijgt hij/zij 2 jaar, in de secundaire afdeling 2 jaar en in de hogeschool nog eens 2 jaar.
De ondersteuning gaat zowel naar de leerling, het schoolteam als naar de ouders.
Wat valt er nu op?
Een leerling met ASS moet het na 2 jaar begeleiding in de lagere, secundaire en hogeschool maar zelf zien te redden. De leerling kan immers maar rekenen op 2 jaar begeleiding en dan...is het ASS ook verdwenen?!
Wat leert de praktijk ons?
De leerling blijft na de 2 jaar GON-begeleiding nog steeds de diagnose ASS hebben. ASS is geen virus of bacterie van voorbijgaande aard, maar een beperking waar het functioneren in de maatschappij steeds moet bijgestuurd worden. Wat is een betere weerspiegeling van de maatschappij als een leefgemeenschap zoals een school? Wanneer de leerling tijdens zijn "hele" schoolcarrière GON-begeleiding zou genieten dan kunnen tips en trucjes om het "dagelijkse leven" aangenamer en draaglijker te maken beter opgevolgd en geïmplementeerd worden. Een leerling met de diagnose ASS heeft een heel grote nood aan een langere periode van GON-begeleiding.
Wat is ons verzoek?
De GONbegeleiding bij leerlingen met de diagnose van ASS niet beperken in tijd maar de hele duur van zijn/haar schoolcarrière voorzien. Immers ASS blijft een leven lang. De vaardigheid om te kunnen omgaan met de beperkingen die zijn diagnose inhoudt, vraagt een zeer intensieve GON-begeleiding over een lange periode gespreid. Het "huidige" zorgkader biedt nu onvoldoende ondersteuning.
Indien u dezelfde mening bent toegedaan, gelieve deze bevraging in te vullen.
Alvast bedankt voor jullie bereidwillige medewerking.